84

Zdarza mi sie naprawde

W centrum handlowym Nova Karolina w Ostrawie gra na bialym pianinie mim w meloniku. Ludzie siedza na nieruchomych schodach z kolorowymi poduszkami i bija brawo.

Za kazdy zagrany utwor Nova Karolina dokona wplaty na rzecz fundacji Swietlik, ktora prowadzi objazdowa kawiarnie w ciemnosciach i pomaga osobom ze znaczacymi wadami wzroku rozpoczac samodzielne zycie.

Podchodzi chlopak w koszulce na ramiaczkach i hawajskich spodenkach w kwiaty. Wbrew ubraniu wskazujacymi na podworkowego koszykarza gra piekna, radosna improwizacje. Mim w tym czasie rozmawia przez telefon komorkowy. Po chwili zawiesi polaczenie (choc zadnych budek juz nie ma, i nie bardzo jest co i gdzie zawieszac) i zaakompaniuje mimowi w czerwonej koszuli.

W swiatyni zakupow rozlegnie sie

Hallelujah!

Czesc ludzi na chwile zapomina o kupowaniu kolejnych niepotrzebnych rzeczy. Na tej sztucznie zadaszonej ulicy mimy maja dzis glos.


PS.
Jedna z ostatních rzeczy, jakie slysze odchodzac, jest wykonane wspolnie z publicznoscia:

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people sharing all the world

65

Pokrętna próba reakcji

Filmowa miłość

W tym teście nie ma właściwej odpowiedzi
ponieważ każda z możliwości może o niej stanowić
zależnie od tego kto sprawdza

Wytrąca mnie to z mojej mętnej i tak równowagi
i potykam się o chodniki wcale nie wychodząc z pokoju
a nawet kiedy leżę i gapię się w sufit

Zastosowanie wyjścia awaryjnego niesie za sobą
dwuznaczny odbiór gdyż może znaczyć
że jest już bardzo źle jak i że wciąż na tyle dobrze
by było którędy uciekać

Co z tego skoro w filmach zawsze biegnie się tylko do góry
a potem można jedynie skakać z balkonu

Oby do tego czasu spadł śnieg bo w pobliżu
nie widać żadnego negocjatora który
w odpowiednim momencie może zrobić stopklatkę

I jedyne co teraz pozostaje to
podłożyć pod bieg po schodach jakąś dobrą muzykę
i liczyć na to że jak Harold zdołam w ostatniej chwili
przekonać scenarzystę o konieczności zmiany gatunku

Chyba za każdym razem zmieniamy się w Debiutantów
i zamiast być trochę prościej robi się coraz trudniej
tym bardziej że nie wiadomo gdzie leży nowy początek
kiedy nadejdzie koniec i ile razy w międzyczasie zdołamy
powtórzyć zbędne banały

Imagine, reż. A. Jakimowski

46

znowu nie mogę spać

wszystko co kończy się źle

jest po to żeby już nie mieć wątpliwości

nie wychodzić za kompromisy

i umieć czekać nie wyrywając się

tak jak teraz jest

chciałabym aby było zawsze

 

nie mam nic więcej do powiedzenia

43

ktoś mi wysłał ładną piosenkę | someone send a nice song to me

 

zrobiłam sobie jesień

opatuliłam się kocykiem z Joni Mitchell 

i pewnym francuskim pisarzem

(a właściwie jego tłumaczem)

powiedziałam równoległemu życiu że

pora umierać aby zacząć żyć

i tak siedzę sobie 

i mam czas

  ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

I made an autumn for myself

wrapped myself in a blanket 

with Joni Mitchell and French writer

(or actually its translator)

said to my parallel life it's 

time to die in order to start living

and so I'm sitting

having space

42

wyrzucam formy dokonane i przyszłe

nie można niczego skończyć
można próbować kończyć

zamiast się w końcu wygrzebać
tylko się wygrzebywać

i nie pościelić dokładnie
chociaż codziennie ścielić

jestem długodystansowym sprinterem
choć kiedyś padnę na serce
nie muszę teraz spać

 

36

Pomni, abys den sváteční světil.

w niedzielę około dziesiątej

moje ciało samo wstało 

się do goła rozebrało
twemu ciału się przyjrzało

i się mu zachciało

ciało z ciałem się spotkało
ciało ciału powiedziało 

"ciao ciało"

i się stało

na dachu zjedliśmy słodkie naleśniki

a ja pomyślałam

że lepszej mszy nie będzie

31

Zapaska

jedenastego listopada

ktoś mi powiedział

"nie wiem, co mówić

powinienem się teraz
zahibernować

i trwać tak"

  siedemnastego listopada

widziałam, słyszałam

i się hibernowałam

27

 SEA + AIR

są zespoły, które ratują nam życie./

there are bands, that save our lives.

poznałam ich na wielkiej scenie pod gołym niebem./

I met them for the first time at the big scene under the sky.

  

 
dziś jednak grali w bardziej kameralnej przestrzeni. w zupełnie innym klimacie./

but this evening they played in more cameral area. in really different climate.

zrobiłam też lepsze zdjęcia. nareszcie widać jakiś progres./

I've also took better pictures. finally I can see some progress.

22

pożegnania- Warszawa (część pierwsza przelotna)

Paula i Karol

Cud nad Wisłą

30.08.2012

The Way We Were

The way we were, The way we'll be, The way we learn eventually

The paths we cross, The seven seas,

The way these lines end perfectly

And oftentimes to my surprise I shut these eyes and

it all comes back to me,

it all comes back to me, it all comes back...

And every chord, we used to know, once beautiful,

they all come back to me,

it all comes back to me, it all comes back...

The way we were, the way we see, to whom we turn eventually

The rest we toss, to grow and breathe

a distance from the lives we lead

...

 

20

trochę KATEDRY z katedry 

(posłuchać można TU, a polubić i dowiedzieć się o koncertach TU)