48

cel na teraz/
goal for now
 

(fot. Tomek)

47

kilkudniowe ćwiczenie duchowe

wymyśl sobie idealną osobę z którą chciałbyś być

spersonifikuj ją w losowym znajomym, który choć trochę Cię pociąga

doprowadź się do euforii na myśl, że to możliwe

nie śpij

próbuj żyć po swojemu

dwa dni później wyobraź sobie, że to jednak absolutnie niemożliwe

doprowadź się do umiarkowanej rozpaczy

nie śpij

próbuj żyć po swojemu

kiedy zauważysz, że chcesz umrzeć wywietrz pokój

poświęć całą niedzielę na naukę jakiegoś języka

zmuś się do biegania jeżdżenia na rowerze i jogi

w poniedziałek obudź się w o świcie

doprowadź swoje ciało do zewnętrznego porządku

poćwicz jogę pomantruj

trzy godziny wyszukuj informacje o hinduskich bogach, którzy mogą Cię uratować

padnij znużony snem

kiedy zaśpisz wyprzedź autobus pędzący na uczelnię

powiedz coś miłego swoim nauczycielom

przytul swoich współstudentów

idź do kina na najsłabszy film w repertuarze

w sklepie w którym zamierzasz naprawić telefon

kup trzy pary naprawdę wygodnych butów

maliny truskawki borówki winogrona

wodę sok pomarańczowy ciepłe bułeczki

monte i trzy paczki herbaty której zawsze sobie odmawiałeś

wracając do domu będziesz wiedział

że ideały jeśli są to nie na tym świecie

lecz jeśli ktoś ma być na zawsze i dla Ciebie to będzie

ale nie możesz tego przewidzieć

wracając do domu będziesz wiedział

że wszystko jest w Twojej głowie

i że da się to naprawić tak samo jak się zepsuło

i że czasem wychodzi na to

że od wymyślania ideałów lepiej się najeść malin

46

znowu nie mogę spać

wszystko co kończy się źle

jest po to żeby już nie mieć wątpliwości

nie wychodzić za kompromisy

i umieć czekać nie wyrywając się

tak jak teraz jest

chciałabym aby było zawsze

 

nie mam nic więcej do powiedzenia

45

 

Jiří Kolář

NOWY EPIKTET

12.

a

Jeśli chcesz poświęcić życie sztuce współczesnej

Nie myśl że umrzesz z głodu

Że zniszczysz rodzinę

Że skończysz na bruku albo w wariatkowie

Poezji jest bliższy ten kto skończy w biedzie

Opuści żonę i dzieci

Będzie wygnany na ulice i wsadzony do wariatkowa lub więzienia

Niż kto żyje w spokoju niewoli i dostatku

I nie odważy się nic poświęcić

Współczesna poezja jest siostrą wolności i ryzyka

A wszystkie trzy są córami buntu

To przecież nie są partie dla lokaja ciepłej kluchy żandarma albo przezornego

Jiří Kolář, Nový Epiktet, Mladá Fronta, Praha 1968, tłumaczenie: moje (K. M. Błażejczak)

między rozchełstaniem a zbieraniem

staram się skupić i powtarzam

chcę być jak Miranda July

i jak Cecylia Malik

Kolářu prowadź

41

nikt tak pięknie nie mówił

że się boi

24

 pożegnania- Warszawa (część druga bliska)

farewells- Warsaw (second part- close one)

 

 MARKUS

pojawił się

spojrzeliśmy

i wiedzieliśmy że to już trwa

od dobrych kilku żyć

i że od nas zależy

czy to historia z happy endem

wzięliśmy się za ręce

i szliśmy

przez nieskończoną ilość możliwości

żeby dorosnąć

i umieć wypuścić się

w jak najlepszym momencie

28.08.2012 Warszawa

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

MARKUS

he appeared

we looked

and knew that it lasts

already a couple of lives

and depends on us

if it's a story with a happy ending

we took each other's hands

and went

through infinite number of possibilities

to grow up

and know how to release each other

in the best possible moment

28.09.2012 Warsaw 

22

pożegnania- Warszawa (część pierwsza przelotna)

Paula i Karol

Cud nad Wisłą

30.08.2012

The Way We Were

The way we were, The way we'll be, The way we learn eventually

The paths we cross, The seven seas,

The way these lines end perfectly

And oftentimes to my surprise I shut these eyes and

it all comes back to me,

it all comes back to me, it all comes back...

And every chord, we used to know, once beautiful,

they all come back to me,

it all comes back to me, it all comes back...

The way we were, the way we see, to whom we turn eventually

The rest we toss, to grow and breathe

a distance from the lives we lead

...

 

17

24.06.2012

Śmiejemy się na trawie. Zmierza do nas bezdomny w koszulce "ŁZY" i pyta, czy mamy papierosa. Nie mamy. Uśmiecha się i mówi, dobrze, nie zaczynajcie z tym. Odchodząc widzę słońce narysowane na jego plecach.

Mija godzina, podczas której skaczemy i robimy sobie śmieszne zdjęcia.

Zbliża się do nas znowu, już na pewnej odległości mówię mu, że nadal nie mamy papierosów. Macha do mnie i mówi, że pamięta, że wie, ale że przyszedł powiedzieć, że cieszy się, że się tak szanujemy, że teraz ludzie nie potrafią być razem.

Śmiejemy się znowu.

TAK. Potrafimy być razem tylko, kiedy nie jesteśmy razem.

---------------------------------

We're laughing sitting on the grass.  Homeless guy in "TEARS" (Polish pop-rock band Łzy) t-shirt comes and asks if we have a cigarette. We don't. He smiles and says that's good, that we shouldn't start. When he's going away I see the sun painted on his back.

One hour passes, during which we're jumping and take funny pictures.

He's coimg again and at a distance I say that we still don't have cigarettes. He waves to me and says that he knows, he remembers but he came to say that he's pleased to look at us, because we respect each other-because now people don't know how to be together.

We laugh again.

 YES. We are able to be together only when we are not together.

 

16

złe dni

idźcie sobie

spódnice- nie wkręcajcie się w koła rowerów

panie telefonistki- odbierajcie

panowie- odpisujcie na wiadomości

gołębie- nie budźcie mnie gruchaniem o 4 rano

projekty- skończcie się same

aparacie- łap ostrość w ciemności

głowo- nie ból

przyjdźcie do mnie chęci do nauki

wakacyjne dni

spokoju że w końcu wszystko będzie dobrze

a skoro nie jest to znaczy

że to jeszcze nie koniec

 25.06.2012

cierpię na chroniczną niewyraźność

15

mieszkam w Warszawie

ona też czasem śpi
urywanym nagłym snem
oddycha szybko albo wcale
marznie w stopy nad ranem
zwleka się z ławki
o trzeciej w Saskim
ćwierkają już ptaki
ostatni studenci wracają
z biblioteki
położyć się jeszcze
na dwie godziny
wstać potem i żyć

13.06.2012

14

17.05.2012

Z okien jej łazienki obserwujemy nocną Warszawę.

W windzie Mariottu myślę, że gdyby ktoś kilka lat temu powiedział mi, że będę śmiać się w hotelu z córką ojca Nowej Fali i robić jej zdjęcia jak pali, z pewnością spojrzałabym z politowaniem.

Cały ten czas jest jak niemożliwy film.

------------------------

From the windows of her bathroom we look at Warsaw at night.

In the lift of Mariott I think, that if someone few years ago would have told me that I would laugh with the daughter of New Wave's father and take her pictures when She smokes, I'd look at this person with a pity.

All this time is like impossible film.

(sorry for the translation, I'll never learn conditionals)